Crazy pala talaga ang 'My Crazy Dreams' ko
weird... dito ko naisipang magpost.. (sa friendster blog ko to unang pinost)
june 1, 2006 nung naisipan kong magsulat ng 'My Crazy Dreams (ala Ellen Degeneres)' dun sa planner ko.
- magkaroon ng work, makapunta ng baguio, makakita ng cherry blossoms, maging computer programmer/web designer, magkaroon ng computer-related na degree, makagraduate sa UST graduate school, makapunta sa Bora, makasakay sa bullet train, magkaroon ng sariling camera, magkaroon ng Manolo Blahniks, makapunta ng Africa, makapunta ng Australia, magshopping sa New York, makanood ng play sa CCP, makanood ng play sa Broadway (uy! para mas astig!), makapunta sa Palawan, magscuba diving, magjetski, magpahenna ulet, matugtog yung kaleidoscope world sa gitara (take note, hindi ako marunong mag-gitara! hahaha!), makagawa ng asteeg na blogskin, matuto ng flash animation, matuto magbake ng cake, makatahi ng jeans, makapagdrawing ng nude na tao, matuto ng ghetto na lettering, magawa ng libro, sumakay sa dulo ng anchor's away (makapunta ulit sa EK with group one! yes...!), matuto mag-japanese, magkaroon ng make-over ang kwarto ko, bumili ng sarili kong laptop, makagawa ng scrapbook, magkaroon ng mini-garden sa harap ng bahay namin tapos inulit ko ulit yung sana matuto ako ng ghetto lettering.
first sunday ng june nung una akong nagpunta sa CCF alabang. tungkol sa patience ang topic. last sunday, Jealous God naman ang napag-usapan. kasama din sa mga napagusapan last sunday yung greatest joy. noon ko lang nalaman na iba pa pala ang joy sa happiness. ang happiness daw kasi depende sa mga nangyayari sa isang tao. ang joy naman daw naguugat sa relationship natin kay God.
Your Greatest Joy will come in Glorifying God. To glorify is to give favorable recognition. Aminin mo, all things are possible through God. at kung wala ang gumawa sayo at sa akin, malamang e wala tayo ngayon dito. so it is just right to give Him praise.
"You, my people, have sinned in two ways - you have rejected me, the source of life-giving water, and you've tried to collect water in cracked and leaking pits dug in the ground." - Jeremiah 2:13
sa ibang version, cistern ang ginamit na term. a cistern is a man-made well. gumagawa tayo ng mga cisterns natin. what we put in those cisterns are things that which we cherish and delight in. house, cars, family, friends, career, money and the list just goes on and on. Those are the things that give us temporary delight and satisfaction. It gives us short-lived pleasure.
Una, gusto mo ng trabaho, ng career. tapos makukuha mo yung career na gusto mo. You have a job that pays well. You get your own car. You buy your own house. You are respected by people around you. You enjoy and take pleasure out of that respect and attention that they give you. then you indulge on the 'finer things in life'. you play different sports. you eat at fancy restaurants. then you become filthy rich, but then you still feel not good enough. like the thirst for more never goes away. you can't find contentment. you can't have enough. you feel you still haven't had enough even though your cistern is full of junk. Your cistern is sooo full that you are left with no space for God.
nakakahiya... nakakahiya kay God. My Crazy Dreams at hindi ko man lang naisip na ilagay ang sana makilala ko ang gumawa sa akin. puro na lang bagay. puro adventure. puro mabababaw. nakakahiya...
hindi ako naging relihiyosong Katoliko noon at inaamin ko ring hindi ko na maalala kung kailan ako huling kusang pumunta ng simbahan. maraming taon, buwan, araw lang akong nagpalutang-lutang sa kawalan, naghahanap ng BAGAY na magpupuno ng malaking espasyong alam kong meron ang pagkatao ko. ang akala ko noon, kung magkakaboyfriend ako, magiging masaya na ang mundo ko. akala ko noon, kung magiging mayaman ako na tipong mabibili ko pati ang lupa ng mga Ayala magiging masaya ako. akala ko noon, kung magiging astig ako at magiging sikat, magiging masaya ako. akala ko noon, kung malilibot ko ang mundo, magiging sikat ako dahil marami akong makukwento sa iba. akala ko noon, may mga BAGAY dito sa mundong to na makakapagpasaya sa akin. SOBRANG MALI! Masyado akong nagpaloko (at di ko man napapansin minsan, nagpapaloko pa rin) sa mga bagay na inooffer sa akin ng mundong to, nakalimutan kong magpasalamat kay God para sa lahat ng blessings. Nakalimutan ko ang general principle ng treasure hunt ko. "Seek first the Kingdom of God..." GOD IS THE TREASURE. and not all the riches in this world combined can amount to that.
You cannot save yourself. "It is only through God's grace that we are saved." It is every day, every minute that we have keep on asking God for salvation.
Kanina nung nasa jeep ako, naisip kong wala naman mali with having a job, with having a car. pero hindi pwedeng paabutin sa utak ang lahat ng 'riches and fame' na nakukuha natin. Dapat alam nating lahat to galing kay God. at dapat nating syang pasalamatan sa lahat ng blessings na natatanggap natin. "SEEK FIRST GOD'S KINGDOM..."
hindi ako nagmamalinis, inaamin kong makasalanan ako. pero walang mali kung magsisi ako at babalik sa Kanya. after all, He gave me my life and it is just right for me to return to Him. i know it's not going to be an easy road but this is a chance i'm willing to take. at gusto ko lang ishare to sa lahat ng posibleng makabasa, hopefully makita mo rin yung daan pabalik sa Kanya.
june 1, 2006 nung naisipan kong magsulat ng 'My Crazy Dreams (ala Ellen Degeneres)' dun sa planner ko.
- magkaroon ng work, makapunta ng baguio, makakita ng cherry blossoms, maging computer programmer/web designer, magkaroon ng computer-related na degree, makagraduate sa UST graduate school, makapunta sa Bora, makasakay sa bullet train, magkaroon ng sariling camera, magkaroon ng Manolo Blahniks, makapunta ng Africa, makapunta ng Australia, magshopping sa New York, makanood ng play sa CCP, makanood ng play sa Broadway (uy! para mas astig!), makapunta sa Palawan, magscuba diving, magjetski, magpahenna ulet, matugtog yung kaleidoscope world sa gitara (take note, hindi ako marunong mag-gitara! hahaha!), makagawa ng asteeg na blogskin, matuto ng flash animation, matuto magbake ng cake, makatahi ng jeans, makapagdrawing ng nude na tao, matuto ng ghetto na lettering, magawa ng libro, sumakay sa dulo ng anchor's away (makapunta ulit sa EK with group one! yes...!), matuto mag-japanese, magkaroon ng make-over ang kwarto ko, bumili ng sarili kong laptop, makagawa ng scrapbook, magkaroon ng mini-garden sa harap ng bahay namin tapos inulit ko ulit yung sana matuto ako ng ghetto lettering.
first sunday ng june nung una akong nagpunta sa CCF alabang. tungkol sa patience ang topic. last sunday, Jealous God naman ang napag-usapan. kasama din sa mga napagusapan last sunday yung greatest joy. noon ko lang nalaman na iba pa pala ang joy sa happiness. ang happiness daw kasi depende sa mga nangyayari sa isang tao. ang joy naman daw naguugat sa relationship natin kay God.
Your Greatest Joy will come in Glorifying God. To glorify is to give favorable recognition. Aminin mo, all things are possible through God. at kung wala ang gumawa sayo at sa akin, malamang e wala tayo ngayon dito. so it is just right to give Him praise.
"You, my people, have sinned in two ways - you have rejected me, the source of life-giving water, and you've tried to collect water in cracked and leaking pits dug in the ground." - Jeremiah 2:13
sa ibang version, cistern ang ginamit na term. a cistern is a man-made well. gumagawa tayo ng mga cisterns natin. what we put in those cisterns are things that which we cherish and delight in. house, cars, family, friends, career, money and the list just goes on and on. Those are the things that give us temporary delight and satisfaction. It gives us short-lived pleasure.
Una, gusto mo ng trabaho, ng career. tapos makukuha mo yung career na gusto mo. You have a job that pays well. You get your own car. You buy your own house. You are respected by people around you. You enjoy and take pleasure out of that respect and attention that they give you. then you indulge on the 'finer things in life'. you play different sports. you eat at fancy restaurants. then you become filthy rich, but then you still feel not good enough. like the thirst for more never goes away. you can't find contentment. you can't have enough. you feel you still haven't had enough even though your cistern is full of junk. Your cistern is sooo full that you are left with no space for God.
nakakahiya... nakakahiya kay God. My Crazy Dreams at hindi ko man lang naisip na ilagay ang sana makilala ko ang gumawa sa akin. puro na lang bagay. puro adventure. puro mabababaw. nakakahiya...
hindi ako naging relihiyosong Katoliko noon at inaamin ko ring hindi ko na maalala kung kailan ako huling kusang pumunta ng simbahan. maraming taon, buwan, araw lang akong nagpalutang-lutang sa kawalan, naghahanap ng BAGAY na magpupuno ng malaking espasyong alam kong meron ang pagkatao ko. ang akala ko noon, kung magkakaboyfriend ako, magiging masaya na ang mundo ko. akala ko noon, kung magiging mayaman ako na tipong mabibili ko pati ang lupa ng mga Ayala magiging masaya ako. akala ko noon, kung magiging astig ako at magiging sikat, magiging masaya ako. akala ko noon, kung malilibot ko ang mundo, magiging sikat ako dahil marami akong makukwento sa iba. akala ko noon, may mga BAGAY dito sa mundong to na makakapagpasaya sa akin. SOBRANG MALI! Masyado akong nagpaloko (at di ko man napapansin minsan, nagpapaloko pa rin) sa mga bagay na inooffer sa akin ng mundong to, nakalimutan kong magpasalamat kay God para sa lahat ng blessings. Nakalimutan ko ang general principle ng treasure hunt ko. "Seek first the Kingdom of God..." GOD IS THE TREASURE. and not all the riches in this world combined can amount to that.
You cannot save yourself. "It is only through God's grace that we are saved." It is every day, every minute that we have keep on asking God for salvation.
Kanina nung nasa jeep ako, naisip kong wala naman mali with having a job, with having a car. pero hindi pwedeng paabutin sa utak ang lahat ng 'riches and fame' na nakukuha natin. Dapat alam nating lahat to galing kay God. at dapat nating syang pasalamatan sa lahat ng blessings na natatanggap natin. "SEEK FIRST GOD'S KINGDOM..."
hindi ako nagmamalinis, inaamin kong makasalanan ako. pero walang mali kung magsisi ako at babalik sa Kanya. after all, He gave me my life and it is just right for me to return to Him. i know it's not going to be an easy road but this is a chance i'm willing to take. at gusto ko lang ishare to sa lahat ng posibleng makabasa, hopefully makita mo rin yung daan pabalik sa Kanya.
posted by jan carli at 6:45 PM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home