eklat

i won't tell 'em your name

2006-06-20T08:39:00.000+08:00

Crazy pala talaga ang 'My Crazy Dreams' ko

2006-06-13T18:45:00.000+08:00

weird... dito ko naisipang magpost.. (sa friendster blog ko to unang pinost)

june 1, 2006 nung naisipan kong magsulat ng 'My Crazy Dreams (ala Ellen Degeneres)' dun sa planner ko.

- magkaroon ng work, makapunta ng baguio, makakita ng cherry blossoms, maging computer programmer/web designer, magkaroon ng computer-related na degree, makagraduate sa UST graduate school, makapunta sa Bora, makasakay sa bullet train, magkaroon ng sariling camera, magkaroon ng Manolo Blahniks, makapunta ng Africa, makapunta ng Australia, magshopping sa New York, makanood ng play sa CCP, makanood ng play sa Broadway (uy! para mas astig!), makapunta sa Palawan, magscuba diving, magjetski, magpahenna ulet, matugtog yung kaleidoscope world sa gitara (take note, hindi ako marunong mag-gitara! hahaha!), makagawa ng asteeg na blogskin, matuto ng flash animation, matuto magbake ng cake, makatahi ng jeans, makapagdrawing ng nude na tao, matuto ng ghetto na lettering, magawa ng libro, sumakay sa dulo ng anchor's away (makapunta ulit sa EK with group one! yes...!), matuto mag-japanese, magkaroon ng make-over ang kwarto ko, bumili ng sarili kong laptop, makagawa ng scrapbook, magkaroon ng mini-garden sa harap ng bahay namin tapos inulit ko ulit yung sana matuto ako ng ghetto lettering.

first sunday ng june nung una akong nagpunta sa CCF alabang. tungkol sa patience ang topic. last sunday, Jealous God naman ang napag-usapan. kasama din sa mga napagusapan last sunday yung greatest joy. noon ko lang nalaman na iba pa pala ang joy sa happiness. ang happiness daw kasi depende sa mga nangyayari sa isang tao. ang joy naman daw naguugat sa relationship natin kay God.

Your Greatest Joy will come in Glorifying God. To glorify is to give favorable recognition. Aminin mo, all things are possible through God. at kung wala ang gumawa sayo at sa akin, malamang e wala tayo ngayon dito. so it is just right to give Him praise.

"You, my people, have sinned in two ways - you have rejected me, the source of life-giving water, and you've tried to collect water in cracked and leaking pits dug in the ground." - Jeremiah 2:13

sa ibang version, cistern ang ginamit na term. a cistern is a man-made well. gumagawa tayo ng mga cisterns natin. what we put in those cisterns are things that which we cherish and delight in. house, cars, family, friends, career, money and the list just goes on and on. Those are the things that give us temporary delight and satisfaction. It gives us short-lived pleasure.
Una, gusto mo ng trabaho, ng career. tapos makukuha mo yung career na gusto mo. You have a job that pays well. You get your own car. You buy your own house. You are respected by people around you. You enjoy and take pleasure out of that respect and attention that they give you. then you indulge on the 'finer things in life'. you play different sports. you eat at fancy restaurants. then you become filthy rich, but then you still feel not good enough. like the thirst for more never goes away. you can't find contentment. you can't have enough. you feel you still haven't had enough even though your cistern is full of junk. Your cistern is sooo full that you are left with no space for God.

nakakahiya... nakakahiya kay God. My Crazy Dreams at hindi ko man lang naisip na ilagay ang sana makilala ko ang gumawa sa akin. puro na lang bagay. puro adventure. puro mabababaw. nakakahiya...

hindi ako naging relihiyosong Katoliko noon at inaamin ko ring hindi ko na maalala kung kailan ako huling kusang pumunta ng simbahan. maraming taon, buwan, araw lang akong nagpalutang-lutang sa kawalan, naghahanap ng BAGAY na magpupuno ng malaking espasyong alam kong meron ang pagkatao ko. ang akala ko noon, kung magkakaboyfriend ako, magiging masaya na ang mundo ko. akala ko noon, kung magiging mayaman ako na tipong mabibili ko pati ang lupa ng mga Ayala magiging masaya ako. akala ko noon, kung magiging astig ako at magiging sikat, magiging masaya ako. akala ko noon, kung malilibot ko ang mundo, magiging sikat ako dahil marami akong makukwento sa iba. akala ko noon, may mga BAGAY dito sa mundong to na makakapagpasaya sa akin. SOBRANG MALI! Masyado akong nagpaloko (at di ko man napapansin minsan, nagpapaloko pa rin) sa mga bagay na inooffer sa akin ng mundong to, nakalimutan kong magpasalamat kay God para sa lahat ng blessings. Nakalimutan ko ang general principle ng treasure hunt ko. "Seek first the Kingdom of God..." GOD IS THE TREASURE. and not all the riches in this world combined can amount to that.

You cannot save yourself. "It is only through God's grace that we are saved." It is every day, every minute that we have keep on asking God for salvation.

Kanina nung nasa jeep ako, naisip kong wala naman mali with having a job, with having a car. pero hindi pwedeng paabutin sa utak ang lahat ng 'riches and fame' na nakukuha natin. Dapat alam nating lahat to galing kay God. at dapat nating syang pasalamatan sa lahat ng blessings na natatanggap natin. "SEEK FIRST GOD'S KINGDOM..."

hindi ako nagmamalinis, inaamin kong makasalanan ako. pero walang mali kung magsisi ako at babalik sa Kanya. after all, He gave me my life and it is just right for me to return to Him. i know it's not going to be an easy road but this is a chance i'm willing to take. at gusto ko lang ishare to sa lahat ng posibleng makabasa, hopefully makita mo rin yung daan pabalik sa Kanya.

kahapon at ngayon

2006-05-19T18:54:00.000+08:00

matagal-tagal din akong nawala sa sirkulashon ah! ganito kasi yan, nung monday pa ata kasi kami walang internet access. sira ata ang server o kung ano man... basta! mabuti na lang at wala namang masyadong withdrawal symptoms na naobserbahan sa aming kabahayan. yung ate ko lang na isa e parating nagtatanong kung "may internet na?" kapag dumarating xa at pinagbubuksan ko xa ng pinto.

kahapon, awa naman ng Diyos at ng mga tao sa PLDT e nagkaroon na ulit kami ng access sa internet. pero dahil nga nagsasagot ako ng reviewer e hindi ako nakapaginternet kahapon.

final episode na ng amazing race kahapon. exciting! gustung-gusto ko talaga ang hippies. nayayabangan kasi ako sa mga frat girls hahaha! sobra kong na-excite dun sa final leg ng race, sigaw pa ko ng sigaw na "bilisan nyo! bilisan nyo!" (as if namang naririnig nila ko hahaha!) at halos masira na ung upuan sa kaka-upo-tayo ko. buti na lang tlga at may utak ang mga hippies. ;)

after non, e joined forces pa kami ng ate ko habang tumatawa at nagcocomment sa panday. ganito kasi yan, natutuwa kasi ako sa Wonderful Life. e bago pa un panday muna. ayos din naman, natutuwa/natatawa (minsan) kasi ako kay heart evangelista. kikay nga xa at bulol sobra pero ayos naman sya at walang kieme. lubog sa putik kung lubog sa putik. opinyon ko lang naman yon. pero natatawa lang talaga ako sa dugo sa panday. pano ko ba ieexplain to? kasi kahapon, nagsimula nang maglaban-laban yung mga dapat maglaban (hindi ko masabi kung sino sila dahil hindi naman talaga ako nanonood ng panday). akalain mong pag may namamatay, hindi man lang sila nagbbleed! asteeg! at kung may dugo na nga sa katawan nila (siguro dahil naalala nilang kelangan may dugo ang mga taong nasaksak na), malabnaw naman ang mga dugo nito! parang tubig na nilagyan ng dyobus. literal.

pagtapos non, wonderful life. basta natutuwa talaga ako sa palabas na yon.

pagtapos non, maalaala mo kaya. nakakatuwa/nakakatawa/nakakainis/nakakaiyak. yun lang ang masasabi ko. maganda yung kwento. nakakatawa yung nagbabakla-baklaang kaibigan ni zanjoe (hindi ko kilala e). nakakainis lang dahil imbis na maiyak ako e napapa-"ano raw?" ako dahil minsan talagang beyond comprehension na ang mga words na lumalabas sa bibig ni zanjoe. nakakaiyak... e sa nakakaiyak e!

pagkatapos non natulog na ko. e pano kasi kelangan kong pumunta sa tindahan namin dahil mamimili yung nanay at ate ko sa DV.

nananaginip ata ako kanina pero nakalimutan ko lahat yun nung may pumasok sa kwarto ko. nanggigising!

pumunta ko ng tindahan. nagdala na rin ako ng reviewer para may magawa naman akong matino. buti naman at ok naman kanina, may benta naman ako kahit pano. pero xmpre hindi naman ako kasing expert ng nanay ko kaya konti kumpara sa benta nya. nung dumating sila nung tanghalian, pinauwi kami agad. para kasing uulan na naman. manonood na pala kami nung ate ko ng DaVinci Code, hindi ko pa alam. nagpaalam na raw xa kaya wala nang atrasan to. hahaha!

DaVinci Code. yung pelikula xmpre hindi to kasing eksakto ng nasa libro. isipin mo na lang yung daming pages ng libro pagkakasyahin mo sa dalawang oras at kalahati. wala rin akong comment sa libro dahil hindi ko pa naman to nababasa. basta yung pelikula gusto ko. inaamin ko namang may parteng naiisip kong "hindi pa ba tapos?" pero bigla naman tong nababawi ng "uy! ayan na ulit!" eto, opinyon ko lang naman, hindi naman siguro intensyon ni brown na sirain ang catholic faith. fiction nga sabi nila. pero kung hindi ka talaga matahimik dahil sa panggugulo ni brown sa buhay mo, ganito, nasasayo naman ang choice kung ano ang gusto mong paniwalaan. kung gusto mong hindi maniwala sa libro, e di wag. isa pa, bakit mo naman gagawing basehan ng katotohanan ang isang work of fiction? fiction nga di ba? katha ng imahinasyon. siguro iniisip mo, "naku! sinasabi lang nilang work of fiction yan para makalusot!" naisip ko na rin yan.

at ngayon, huwaw! at last, nakapagblog din. na-miss ko to!

H A P P Y B I R T H D A Y A C H U K A N D A L V I N ! ! !

after ng

uy may 16 ngayon!

2006-05-16T09:29:00.000+08:00

May 18 na ang DaVinci Code
May 24 na ang XMEN 3!!!

nung mga nakaraang araw, lalo akong nawawala sa sarili. parang paikot-ikot lang ako sa kawalan. laro sa internet. nood ng tv. nag-iisip ng walang partikular na bagay. tinatamad na naman akong mag-aral. parang hindi ko kasi mapilit ang sarili kong magbasa. at mas lalong ayokong pilitin ang sarili ko kasi naman mas lalong wala lang pumapasok sa isip ko.

nung isang araw pala nakatanggap ako ng text...

Guen of JobStreet-ur invytd 4an intrvw 4 a Customer Service Rep post 4 one of d world's largest call centers. Brng 3resumes,&b n business attire @our ofc on May 12 anytym bet.9am-11am or 1pm-6pm @the 18th floor Unit18** Cityland Herera Tower, Rufino cor Valero (bhind PBcom) Makati. Text ur name to 0922834**** to confirm. For more info, col 813****.Dsregard f uv bn intrvwd.Pls dnt reply 2 ths numbr. Thanks! -09228555*** (may11 14:01:11)

hindi ko nga lang pinuntahan kasi nga magrereview muna ako para sa board exam ko. September na lang cguro ako mag-aapply ng work. Gusto ko magtry sa call center. Ayun! hehehe!

nakausap ko c roan kahapon, nakakatuwa tlga xa!

as of today, 2 days behind na ko sa Delost. i'm lost na tlga! hahahah! anyway ok lang yun. no worries! nakakastress yun e! ge tambay muna ko tristancafe.

H A P P Y B I R T H D A Y R E I G N A !

uyyy di makatulog!

2006-05-14T04:04:00.000+08:00

weird! i woke up ten before four and decided to pee. malamig naman kasi sa kwarto ko! pagbalik ko, i tried going back to sleep, snuggling tight to my pillow hoping i could get four more hours of sleep. walang naitulong ang butihin kong unan. sinubukan kong magpalit-palit ng pwesto baka kako nag-iinarte lang ang katawan kong hirap humanap ng magandang pwesto. wala pa rin. ang utak ko namang ke-aga-aga e game agad. akalain mong iniisip na nitong tapusin ang binabasa ko kagabi (tungkol sa mga enterobacteriaceae)! [SIPAG!] sus! kunyari ka pa!

naaala ko tuloy yung kanta na
"...tigilan ang pag-iisip, ipagpatuloy ang pananaginip..."

tapos di ko na maalala yung ibang lyrics nung kanta. eto lang ang LSS ko. hindi pa nga siguro dapat tawaging LSS dahil hindi naman buong song yung nagpplay sa utak ko. eto lang linyang to! LLS cguro dapat?! may variation pa pala ang sakit na ito!

kaya eto naisip ko na lang magpost dito. baka kako maya-maya lang e antukin na rin ako. nag-gala lang siguro somewhere yung antok ko. babalik din yun. pero wag naman sanang mamayang hapon.

lately pala e busy ako sa pagtambay, yan tuloy natambak na tuloy yung mga babasahin kong chapters. gumawa na ako ng bagong sked, dapat kasi e ngayon tapos ko na yung sa delost. pero dahil nga, may sakit ako [KATAM], eto at paunti-unti nag pag-usad ko sa mga binabasang chapter. kulang na lang e magsuka ng dugo ang mga mata ko dahil pilit kong naiisip na matulog na lang ok kaya naman e mag-internet sa tuwing nagbabasa ako. gusto ko pa naman sanang magbago. bakit kaya hindi ko talaga matripan ang pagbabasa?! siguro dahil batang TV ako.

nung mga nakaraang araw, madalas din e naglalaro lang ako sa internet. wala lang, kung ano lang ang matripang laro. teka teka! unang una e hindi ako naglalaro ng ragna at pangalawa hindi rin ako mahilig sa dota. para lang maliwanag ang lahat. pang gamehouse lang ang beauty ko. mastermind. pacman. poker. score a million. pati kill kenny. nasubukan na nga ata namin lahat nung ate ko yung mga laro dun e. kasalukuyang tambay ng tristancafe. dun ako madalas na nagpapaka-auti!

ge! papaka-auti muna ako.. papaantok!

*dalawang bagay: una, may bagyo kaya naging maulan nung mga nakaraang araw. kumpara sa ibang probinsya, maswerte na ako sa kinalalagyan ko dahil ang iba e walang kuryente at binabaha pa. pangalawa, hindi ako makatulog dahil nilalamig ako.

...aga-aga nagdadrama na naman!

2006-05-12T10:27:00.000+08:00

Tuwing umuulan ay naaalala tayong dalawa
Kay sarap isipin
Na may kasama sa buhay pag bumaha

Sukob na, halika na
Sabay tayo sa payong ko
Hawak na, kapit pa
Sa payong ko magkasama tayo

Hinding-hindi ka pababayaan
Na mag-isa sa ulan
Aalagaan, magtatawanan
Wala na 'tong iwanan

Sukob na, halika na
Sabay tayo sa payong ko
Hawak ka, kapit pa
Umula't, bumagyo magkasama tayo

Di ko na inakala pa, na ika'y paparito
Ngunit salamat na lamang
At dumating ka sa buhay ko

Sukob na, halika na
Sabay tayo sa payong ko
Hawak ka, kapit pa
Umula't, bumagyo magkasama tayo

Sa payong ko
Magkasama tayong dalawa

*SUKOB NA - 17:28
Nababadtrip ako kapag umuulan, hindi ko alam kung bakit. at hindi ko rin maipaliwanag ang kakaibang lungkot na dulot ng pagpatak ng ulan sa lupa. buti na lang at narinig ko tong kantang to. hindi na masyadong nakakalungkot. yun nga lang, wala akong kasama sa payong... (drama!)

...and i thought i was weird?!...

2006-05-11T19:14:00.000+08:00

You Are 30% Weird

Not enough to scare other people...But sometimes you scare yourself.

How Weird Are You?

Field Trip?

2006-05-11T18:12:00.000+08:00

lintek!

around the world ba ang tema ng araw na ito?!

dumating na ang araw na kinatatamaran ko. eto na nga yon. kailangan ko na kasing kuhanin yung certificate ko sa JR (jose reyes). anim na buwan ng buhay ko yon. pinakamahabang anim na buwan kung ito-total ang mga oras sa isang araw na gising ako!

nagising ako dahil sa dalawang dahilan: kinakatok na ako ng tatay ko tska nag-aalarm na yung cellphone ko. wala akong magawa kundi ang pagbuksan ng pinto yung tatay ko, xmpre baon ko rin naman yon, isa pa e baka magalit xa. pero xmpre katulad ng mga normal kong araw, bumabalik ulit ako sa pananaginip. ang dapat na 7:30 kong gising e naging 8:30. kako aalis ako ng alas-nuebe para makarating ng alas-dyes sa uste. (plano ko na rin kasing ipasa ang grade ko sa ospital para makakuha ng certificate of internship.)

8:30 na papetiks-petiks pa! alangya! nakuha ko pang magbukas ng computer at magpatugtog! 9:00... naliligo na ako...

9:30 - katatapos ko pa lang maligo. hehehe! (pilit pa kong lumabas ng banyo nyan ah)

9:50 - nakagayak na ko

10:00 - nasa bus na ako. ORDINARY CUBAO. e pano naman kasi anong petsa na ko makakarating ng maynila kung magiintay pa ko ng bus na papunta ng lawton. kaya yun, balik BUS-MRT-LRT na naman ako.

11:00 - nasa kalye Antonio na ko at papunta na ng UST.

after 7 minutes, nasa harap na ko ng pinto ng UST OPD lab. may nakapost. nakalagay: ISSUANCE OF CERTIFICATE OF INTERNSHIP 1:30 PM - 4:00 PM. Anak ng kamote naman oh! nag-effort pa akong pumunta ng umaga, wala naman pala akong dadatnang matino dun!

dahil nga ayokong ma-badtrip. nagwalk-out na ko....... PAPUNTANG SM.

hehehe! pagtapos ng limang minuto. presto! nasa harap na ko ng SM san lazaro. wala pang tao! konti pa lang. sa department store (kung saan ako tumambay), tatlo lang kaming namimili! at xmpre may mangilan-ngilan din (sa ibang floor hahaha!) mas marami pa atang empleyado kesa sa mamimili. (kamusta naman?!)

mag-aala-una na nung tumawag c RJ. nung mga oras na yon, nakabili na ko ng ballpen, bag at pringles. kelangan ko na lang bumili ng CD. pagtapos non, lumabas na ko't nagtricycle papunta sa JR. (kako kasi baka maligaw ako pag naglakad ako, hindi ko kasi sigurado kung paano ang papunta ng josereyes galing sa SM. ngayon alam ko na. hehe!)

wala pa si amanda tska si dyna nung pumunta ko sa JR. kaya yun, kumuha na rin kami ni RJ ng certificate. nagyaya na lang ako sa Jabi para makapag-ice craze. buti na lang nakita ni dyna si amanda sa 7-11. tapos yun, nagkita-kita kami sa jabi. alas-dos na ata nung bumalik kami sa JR para kunin yung certificate ni dyna. tapos non, pumunta na kami sa ACTS (review center). ayon, nakapagpareserve na rin. ala na kasi akong pera kung magfu-full payment agad ako.

gusto sana ni RJ na magdorm kaya tinignan namin yung ni-recommend ng ACTS. sa kinasamaang palad, di naman ito kagandahan dahil parang napakasikip naman ata at napakadilim pa! kaya yun, ang sumunod na isang oras ng buhay namin ay nauwi sa pagtingin ng mga room for rent at mga bedspacer. may mga panget talaga, may mga masikip, may mga mahal, at may mga ok lang... 4:30 na nung nagpaalam na kong uuwi na, baka kasi gabihin ako. mahirap na.

pagkatapos ng isang LRT, isang bus papunta ng pacita at isa't kalahating oras, nakauwi na rin ako sa bahay namin. tumawag ako kay RJ, aba naman! andun pa raw sila! anong petsa na kaya! kako e umuwi na xa dahil gabi na nga.

eto nandito na ko ngayon... looooooooooong day! akalain mo yun. nagpunta ako ng Magallanes, ng Pasay, ng Dapitan, ng Tayuman, ng Recto, ng V. Mapa, ng Cubao tapos saka lang umuwi sa bahay! nakasakay na ko ng MRT, LRT-1, LRT-2, bus, dyip, pati traysikel! 188.50! 188.50! 188.50! pamasahe ko pa lang yon! ANU BA?!

Yung Beer!

2006-05-09T14:43:00.000+08:00

nais kong magpakalasing
dahil wala ka na
nakatingin sa salamin
at nag-iisa

nakatanim pa rin ang gumamelang
binalik mo sakin
nang tayo'y maghiwalay
ito'y katulad ng damdamin ko
kahit buhusan mo ng beer
ayaw pang mamatay

giliw, wag mo sanang limutin
ang mga araw na hindi sana naglaho
mga anak at bahay nating pinaplano
lahat ng ito'y nawala nung iniwan mo ako

kaya ngayon
ibuhos na ang beer sa aking lalamunan
upang malunod na ang puso kong nahihirapan
bawat patak anong sarap
ano ba talagang mas gusto ko
ang beer na to
o ang pag-ibig mo

nais kong magpakasabog
dahil olats ako
kahit ano hihithitin kahit tambucho
kukuha ako ng beer at ipapakulo sa kaldero
lalanghapin ang usok nito
lahat ay aking gagawin upang hindi ko na isiping
nag-iisa na ako

ibuhos na ang beer
sa aking lalamunan
upang malunod na ang puso kong nahihirapan
bawat patak anong sarap
ano ba talagang mas gusto ko
ang beer na to o ang pag-ibig mo

giliw, wag mo sanang limutin
ang mga araw na hindi sana naglaho
mga anak at bahay nating pinaplano
lahat ng ito'y nawala
nung iniwan mo ako

kaya ngayon
ibuhos na ang beer sa aking lalamunan
upang malunod na
ang puso kong nahihirapan
bawat patak anong sarap
ano ba talagang mas gusto ko
ang beer na to o ang pag-ibig mo

*BEER - ITCHYWORMS

Bata Wins Vietnam Leg

2006-05-08T10:07:00.000+08:00

kahapon, dahil nga umalis kame yung semifinals lang ng san mig 9-ball ang natapos ko. nakapasok sa finals si Li tska si Bata. Exciting nga yung laban ni Bata at Nguyen para sa semis pero xmpre nanalo c Bata. Galing tlga!

"7 May 2006, Ho Chi Minh City: Efren "Bata" Reyes proved he's the King of Asian pool once again as he defeated Chinese Taipei Li He Wen, 11 - 6, in the Finals to claim the trophy and the top prize of US$10,000 today at a packed hall of Nguyen Du Sports. " [espnstar]

*Click the link to log on to espnstar.

Hindi Pwede!

2006-05-07T11:58:00.000+08:00

Pwede bang sabihin mo
Na itatago mo ang mga sulat ko
Kasi medyo maiinis ako
Kung itatapon mo..

'wag kang mag-alala..
Di ako luluha
Kung may kapiling kang iba
Di na pipilitin pa..
Itong damdamin ko sa'yo
Medyo maninibago
Pero ayos lang sakin 'to

At pwede bang sabihin mong..
"maghihintay ako sa'yo.."
Kasi medyo naiinip na 'ko
Sa ikot ng mundo

Pwede bang isipin mo
Nahihirapan din naman ako
Sa paghintay lang ng kung anu-ano
Magmumula sa'yo

At 'wag kang magtataka
Kung ako'y biglang makita
Na nag-iisa..nakahiga lang sa kama
Iniisip ko ito,"ba't nga ba biglang nagbago?.."
Makayanan ko sana 'to..

At pwede bang sabihin mong..
"maghihintay ako sa'yo.."
Kasi medyo naiinip na 'ko
Sa ikot ng mundo'wag kang mag-alala..
Di ako luluha
Kung may kapiling kang iba
Di na pipilitin pa..
Itong damdamin ko sa'yo
Medyo maninibago
Makayanan ko sana 'to..

Pwede bang sabihin mong..
"maghihintay ako sa'yo.."
Kasi medyo naiinip na 'ko
Sa ikot ng mundo.. (2x)

At pwede ba..pwede ba..pwede ba?..
At pwede ba..pwede ba..pwede ba?..

*PWEDE BA? - SOAPDISH

pasaway talaga

2006-05-07T10:57:00.000+08:00

kahapon, inayos na yung pc sa taas. puro kasi pop-ups pag nagbubukas ng browser. buti naman ayos na! pero dahil nga ayos na yung browser, tatlong oras naman akong naglaro sa yahoo! kung anu-ano pang kalokohan ang naiisip kong gawin ngayon. parang gusto ko atang mag-ragna! hehehehe! kaso naisip ko, wag na lang (sa ngayon! haha!).

si jobs may work na ngayon. training with pay ang drama ng lolakech! si rem din nagwwork na. sa west contact daw xa. hirap din kasi puyatan-to-the-max to! na-weirdo-han nga ako nung sinabi nyang 2am-11am ang pasok. parang... ha?

at dahil nga pasaway talaga ako at hindi ako nagbasa ng dalawang chapters kahapon kelangan kong tapusin lahat yun ngayon. ang kaso naman e, birthday ng kapatid ko ngayon. aalis daw kami mamaya. ewan kung papunta saan. ang haba pa naman nung hindi ko binasa! waaaah! grabe noh! imbis na nagbabasa na ko nakuha ko pang ikwento lahat dito. speaking of kwento, nanaginip ako kagabi. parang nakakulong daw ako sa bahay tapos papatayin na raw ako nung mga nagkulong sa kin dun. nakita ko pa nga dun ung isa kong kaibigan, c ate jo (xa kasi yung nagbukas ng pinto para makalabas ako). tapos yun tumakbo lang ako papalayo... at papalayo... tapos na-feel kong nawiwi na ko kaya bumangon na ko hehehehe!

ngayon nga pala yung semis/finals ng asian 9ball tour ho chi minh leg. natalo ni bata si django. ayun. yun lang ang pinanood ko e. hindi kasi pamilyar yung ibang players tapos kinailangan ko pang magluto kahapon para sa ate ko.

H A P P Y B I R T H D A Y C A B O O D L E S ! ! !

ahh..maitanong ko lang..

2006-05-06T09:24:00.000+08:00

Matanong ko lang. Anong ginagawa mo nung 16 years old ka?

2005 Winnings: $109,500.00

2005 Tournament Results:
$5,000.00
2nd place
San Miguel Asian 9-Ball Tour Stop

$3,000.00
3rd place
San Miguel Asian 9-Ball Tour Stop

$1,000.00
17th place
BCA Open 9-Ball Championships Men's Division

$1,750.00
5th place
San Miguel Asian Tour Stop

$1,250.00
9th place
San Miguel Asian Tour Stop

$75,000.00
1st place
2005 World Pool Championship

$2,500.00
5th place
World Pool Masters

$20,000.00
1st place
WPA World 8-Ball Championship

2004 Winnings: $6,500.00 View 2004 Tournament Results

*nakuha ko to sa www.azbilliards.com.

sabi dun sa site na nakitaan ko nyan, yan daw ang mga napanalunan ni CHIA-CHING WU.

nakapanood lang ako ng laro ni Wu sa starsports. at xmpre dahil madali naman talaga akong ma-amaze at dahil amazing namang talaga, e sobrang humanga na ko sa kanya. (kasi cute xa hahahaha!) magaling kasi xa. tapos nung nalaman kong 16yrs old lang xa, hindi na talaga ko nakapagsalita...

recently, nakapanood ulit ako ng mga games nya. magaling xa maglaro pero xmpre hindi lang naman tungkol sa pagpopocket ng balls ang bilyar di ba.. may iba-iba pang eklat jan gaya ng push o kaya ng safety. pero dahil bata pa si Wu, palagay ko marami pang improvements ang pwede nyang gawin sa laro nya. galing ng coach mo ah! grabe! asteeg ka talaga! makalaro mo lang siguro ang mga sikat na cue artists asteeg na! yun pa kayang makalaban mo sila! plus pa kung mananalo ka! ibang lebel!

tska yung info sa taas, yung kaperahan eklat grabe ah! sa pagkakatanda ko, nung 16 ako. nag-aapply pa lang ako sa UST non. at tatanga-tanga pa ko dahil hindi ko inasikaso yung scholarship ko. hehehe! ikaw, nasan ka ba nung 16yrs old ka?

San Miguel Asian 9-Ball Tour

2006-05-06T08:37:00.000+08:00

Aba! Four years na pala ng San Mig Asian 9-ball tour! Akalain mo yun!

"Defending tour champion Yang Ching Shun and 2005 World Pool Champion Wu Chia-Ching, both from Chinese Taipei, along with 1999 World Pool Champion Efren "Bata" Reyes and former world number one Francisco "Django" Bustamante, head an impressive cast of 24 top Asian cue artists who will embark on a mission to earn enough qualifying points towards the 2006 World Pool Championship in November. " [espnstar]

mga nanalo last year:
Kaohsiung - Yang Ching Shun
Singapore - Gandy Valle
Jakarta - Efren Reyes
Manila - Ronato Alcano

Sked ng tour:
May 5 - 7 - Ho Chi Minh City
June 2 - 4 - Bangkok
August 4 - 6 - Kaohsiung
September 15 - 17 - Jakarta

mapapanood ang mga laban ng nagaasteeg-ang cue artists sa starsports. kahapon, hehehe! 8:00pm. May 6 (uy ngayon to!), 12:00nn. May 7, 1:00pm o kaya pwede rin kayong pumunta sa Nguyen Du Sports Hall! Hehehe!

Asteeg!

for more information, visit www.asian9-balltour.com. or you can also visit, www.espnstar.com.

"...dapat ang bacteria pinapatay hindi bine-baby!"

2006-05-05T08:54:00.000+08:00

kahapon, hindi ako nag-internet buong araw. napaka-unusual na non para sa kin. e pano naman kasi pag gising ko pa lang e, nagiinternet na agad ako. parang agahan!

weird!

kahapon, naisip kong masyado na kong nagiging bum sa bahay namin. oo nga't bakasyon pero kasi nga graduate na ko di ba? pero eto ko ngayon at nagpapakalunod sa kakainternet. hehehe! gumawa ako ng kontrata sa sarili na kailangan mag-aral muna ako bago ako makapag-internet. akala ko nga nung una hindi ko rin susundin yung sinabi kong yun kaya nga medyo nagulat ako na hindi talaga ako nakapindot kahit isang key sa keyboard ko kahapon.

ganda ba nung picture sa taas (hindi yung pandesal ang tinutukoy ko)? BACTERIA yan! hahaha! malamang lamang e sa blood agar plate ang culture na to. Staphylococcus aureus. miyembro ng family Micrococcaceae. medium-sized raised creamy colonies sa BAP at CNA (colistin-nalidixic agar). facultative anaerobe. catalase positive. gram positive, appearing as cocci in clusters or tetrad. modified oxidase negative. coagulase positive. DNase positive. non-motile. non-spore forming. can tolerate high concentration of salt, grows on MSA (mannitol salt agar) and ferments the carbohydrate-alcohol mannitol thus having the phenol red indicator on the said medium to take on its acidic color yellow. it has endotoxin A and B which causes food poisoning, endotoxin F which is the toxic shock syndrome toxin and has exfoliatin which causes staphylococcal skin scalded syndrome (yung picture sa baba).

may strains din ng Staph ang normal naman na nakikita sa katawan ng tao pero hindi nagcacause ng infection. pero under certain circumstances pwede pa rin tong magcause ng infection lalo na sa mga immunosuppressed patients (yung mga mahihina na ang resistensya sa katawan). so ang moral ng kwento e, importanteng ang kalinisan lalo na sa mga health care setting. kahit gaano ka-public man ang hospital, dapat malinis pa rin. SANA NAMAN! at kung nagtatrabaho ka man sa health care setting, magsterilize muna ng sarili bago hawakan ang pasyente! SANA TALAGA! (ilagay mo ang sarili mo sa autoclave kung kinakailangan hehehe!)

yan! yun yung nalaman ko kahapon. ngayon kelangan ko na namang magbasa ulit. dahil kung hindi e hindi ako makakainternet bukas ng umaga. hehehe! akalain mong nakukuha ko pang sumunod sa mga pinagsasabi ko sa sarili ko? weird pakinggan noh?! hirap ng disiplina sa sarili! iisa lang kasi ang nagsasabi ng disiplinang gagawin at ang gagawa nito!

Panaginip lang pala!

2006-05-03T08:40:00.000+08:00

e naku! anong petcha na wala pa rin akong nasisimulan sa virology?! sabi sabi ko pang mag-aaral na ko this summer! sus! akong-ako nga!

eto pang isang malupit! summer na summer may sakit ako! waaaah! may tonsilitis ako! paano na?! paano pa ko kakain ng mais con hielo ice craze na sobrang kinaadikan ko! hindi ko na rin nakikita c RJ, ang aking ice craze buddy! wahahaha! hindi rin ako makainom masyado ng coke. pero nakakainom pa rin. onti nga lang. at dahil nga may sakit ako, di rin ako pumunta ng JR ngayon para kunin yung certificate ko! waaahahaha! balik na naman ako next week. ay naku!

hmmm! pero kahit may sakit ako, may time pa rin akong magblog! hahaha! lupet!

nanaginip ako kanina! sobrang weird! may mga gamit daw sa likod-bahay namin na nakita ko raw na ninanakaw ng mga pipol. at dahil nga nahuli ko silang nagnanakaw in action, pinagsabihan ko raw silang umalis! (tarush!) tapos nag-exit daw ako papunta dun sa kinaroroonan ng mga gamit, pero pag dating ko dun! siyet! wala na ang mga gamit ko. mega-iyak naman ang lola mong nanakawan sa panaginip! (buti na lang sa panaginip lang. haay!) tapos ayun! sabi ko raw, "e gamit ko yun e, akin yun. e di sana ginamit ko na lang (ung pera, oo may pera ako na pakalat-kalat sa labas ng bahay namin daw! sabi sa panaginip kaya bawal kumontra!) yun para sa mga gusto ko. e di sana bumili na lang ako ng mga gusto ko..." awwww! ayan! buti nga! (mejo ganon nga ako sa totoong buhay. haay! punung-puno ng SANA ang buhay ko! feeling ko kasi may bukas pa para gawin ang lahat, hindi ko maloko yung sarili ko na, gagawin ko na lahat ngayon baka wala nang bukas. at sobrang mahilig ako mag-cram! at hirap na hirap akong mag-let go!) at sa gitna ng paghihinagpis ko dahil nga sa mga nawalang bagay na nahihirapan akong i-let go, may tumunog! at may tumunog! at tumutunog pa rin ito! si jobs pala tumatawag... buti naman, nananaginip lang pala ako!

eureka!

2006-05-02T11:34:00.000+08:00

matapos ang halos isang buwan na paghahanap
nakita ko na yung dati kong blog!!!

http://ycaj-dosuno.blogspot.com

at dahil sa marami akong blog... sana makita ko rin yung iba. hehehe!

*pinalitan ko ung orihinal na http://ycaj.blogspot.com e pano kasi nagloloko yung site at naloloka akong nakikita itong nagloloko. nag-iba lang ng address pero yun din yun.

Tenkyu!

2006-04-30T13:10:00.000+08:00

thank you nga pala sa lahat ng mga bumati sa'kin. nung april 21 - thank you amanders, na parang mas excited pa ata sakin nung nagkita kami sa JR. kay eric na sinabihan lang ni amanders na birthday ko. kay kuya reb, kay bujheng, kay kuya mackoy, kay jp.

nung april 29 naman, sa nanay at tatay ko, sa mga ate ko, kay Leo - na super aga tumawag hehehehe! salamat nakakatuwa talaga. kay irene, kay msJaimie, kay reigna, kay RJ, kay marlon, kay duts, kay farrah - na sobrang hindi ko inexpect hehehe! kay Lucy tska kay ate Jen. tenk yu po sa inyong lahat.

i would also like to thank my sponsors, to my fans, hahahahahaha! ayoko na!

kay papa God, salamat po sa twenty years!

Recollection At Twenty: Part Three

2006-04-29T18:54:00.000+08:00

third year ako nung napagalitan ako ng pinakapaborito kong titser. may recitation kasi kami non at ako ang unang natawag. akala nya siguro nagbasa ako, e hindi. na-badtrip tuloy xa at sinigawan kaming mag-aral muna, sabay walk-out. hiyang-hiya ako non sa kanya kaya lagi na akong nag-aral mula non. third year ako nung sumubok akong kumuha ng pwesto sa school organ. third year din nung palipat-lipat kami ng kwarto, dun tuloy kami sa laboratory laging nagkaklase. third year ako nung nakikidutdot ako ng cellphone sa kaklase ko. panay ang pagssnake namin kapag walang titser! at panay din naman ang pakikinig namin nung isa kong kaibigan sa "you to me are everything the sweetest song that i could sing oh baby oh baby" kapag dina-dial ang 214. third year ako nung nagkaroon ako ng cellphone. third year ako nung may niloloko sa aking kaklase namin. third year ako nung na-in-love ako. (wink wink) pero duwag ako kaya walang nangyari. third year ako nung sumali ako ng play. wedding dance na tinagalog. ako yung gumanap na lumnay. third year ako nung natuto akong magnegosyo (magbenta ng plates para sa THE sa mga kaklase ko). third year ako nung nakumbinsi ako ng isang kabarkada na sumali sa COCC. ayoko sana dahil officer noon yung naging crush ko nung second year. third year din ako nung ibinabad kami sa init at pinagduck walk sa court. third year din nung naging active ako sa mga school programs kasi kami ang taga-ayos ng school ground dahil nag-COCC nga ako non. third year din nung pinasigaw kami ng "BALUUUUUUUUUUT!!!!" sa court. third year ako nung may stalker na nagbibigay ng kung anu-anong chocolates sa kin. (nilalagay nya sa bag ko. hanggang ngayon hindi ko pa rin xa kilala. pero salamat sa kanya dahil nadiskubre ko ang meiji dark chocolate. yun yung paborito ko. hehe!) third year ako nung nanalo ako sa isang quiz bee na sinalihan ng lahat ng year levels sa highschool. katext ko pa noon yung crush ko. hanep! (bwisit xa dahil hindi xa pumasok sa school, di nya tuloy napanood yung quiz bee!) third year din kami nung sumali ako sa PRISAA. nanalo ako sa chess, girls division. e pano kasi dalawa lang kaming sumali! hahaha! third placer naman sa division meet. asteeg! (kasama ko pala non yung crush kong magaling magchess! tatlong araw kaming magkasama! hehehe! nakakatuwa xa tska yung kapatid nyang mas bata). third year nung gumawa kami ng presentation para sa mga pupunta sa school namin. ginawa naming parang museum yung room ng mga higher batch. asteeg yung kinalabasan! natuwa naman yung mga pumunta sa school namin. third year ako nung lumaban kami sa isang quiz bee sa munisipyo nung earth day. awa naman ng Diyos ay nakaabot sa Finals! third year ako nung umuwi akong mabaho dahil sa open collar. third year ako nung nakapunta ako ng JS Prom. mabait ang partner ko non, lagi kaming nagsasayaw kaya nag-enjoy ako! isinayaw din ako nung mga barkada kong lalaki kaya super masaya. pati nung crush ko. hehehe! naging prom king yung crush ko nung second year at prom queen naman ang girlfriend nya... haay! third year din ako nung naging tambay ng bahay namin yung isa kong bestfriend at yung iba kong kabarkada sa CAT. lagi pa ring tinatanong ng nanay ko kung may boyfriend na ba ko... bakit kaya?

fourth year ako nung una akong nakatikim ng siomai. (oo! tama yun! nun lang ako nakatikim ng siomai). fourth year din nung sinasara ang classroom pag tanghali dahil nangangamoy pagkain daw pag hapon. fourth year din nung lagi kaming nag-eexam sa labas ng classroom. yung iba naming kaklase nasa loob, kami nagkokopyahan sa labas hehehe! fourth year din nung pumasok akong walang alam kapag exam. dun na ako nag-aaral. minsan stock knowledge na lang. minsan nadadala na rin ng pangongopya. minsan pag wala talaga, panghuhula. fourth year ako nung may nagpaalam sa akin na manliligaw daw. ilang beses din kaming lumabas. maraming beses na magkausap pero sa telepono lang. natigil lang yon nung nalaman ng tatay kong may nanliligaw sakin. wag na raw dahil bata pa ako. mag-aral na lang daw muna ako. masunurin naman akong bata. dahil nga dito, nagalit xa sa akin at winalk-out-an ako. matagal din bago kami nag-usap ulit. (kasalanan lahat to nung titser ko, sinabi nya sa tatay kong "inspired" ako kaya matataas ang grades ko. mukhang yung panliligaw lang ang tumatak sa isip ng tatay ko kaya hindi nya na napansin ang pagiging mataas ng mga grades ko.) fourth year din ang mega-tantrums ko. fourth year din nung nakabarkada ako ng mahilig din sa bilyar. tinuruan nya ko tapos yon lagi na kaming naglalaro. sarap ngang kasama yon e, lagi kasi akong nililibre! hahaha! fourth year din nung natuto akong magcounter. fourth year din pala nung tinuruan nila akong mag-magic. (ung cards.) ATTACK! yeba! awa naman ng Diyos e hindi pa rin ako marunong. hehehe! hindi ko kasi ma-gets! parang sira pa yung mga nagtuturo sa akin! fourth year ako nung hilig naming tumambay sa bahay. minsan nagpapalate talaga kaming umuwi, tatambay muna sa school grounds. fourth year din nung parati akong nala-late kya napapasama ako sa mga nagfa-flag cerem na second batch. fourth year din nung napagalitan kami ng principal, natutulog kasi kaming lahat sa classroom (kanya-kanyang pwesto na!) fourth year din sumali ako sa isang play na pinerform namin nung christmas party ng school. magnanakaw ang role ko non. ("kieme, isa kang magnanakaw ano?", linya ko yan!). nanalo kami non sa christmas presentation. pinang-Jollibee lang naman namin yung napanalunan namin! fourth year din yung play namin tungkol sa el fili; si basilio ako noon. at may isa pang play, lawyer pa yung ganap ko; kabesang tales ata yung play di ko na maalala. fourth year din nung gumawa ako ng project sa physics at calculus na hiningi nung principal namin. buti naman at nagustuhan nya dahil nag-cut ako ng klase para gawin ang project na yun! fourth year din nung nakasali ako sa iba-ibang interschool quiz bee, sa UPLB, sa Westbay at sa SPCBA. nanalo ako ng second place sa computer quiz bee. nanalo ng first place yung isa ko pang schoolmate. tatanga-tanga kasi ako nung tie breaker na. fourth year din nung nabuhay ulit ang cheering squad namin nung second year. fourth year nung nagsayaw ako sa bangko. yun yung performance namin sa Foundation day. kapartner ko nun yung barkada kong malapit lang ang bahay sa school. fourth year din nung sumali yung bestfriend ko sa search for mr.snsm. second placer ata xa. nanalo pa nga xa ng mr. talent. ooops! ako nagturo jan! fourth year din nung nagsimula kaming mag-apply sa mga universities. nagexam lang ako sa dalawang school. UST at UP. awa naman ng Diyos ay nakapasa ako sa parehong unibersidad. fourth year nung nagkaroon kami ng retreat (sa Muntinlupa lang ang retreat house kaya korni! pero sobrang masaya dahil sa mga kasama ko! bwisit lang talaga at hindi pa uso ang digital camera noon!). sa retreat house, dun lahat ng kalokohan, lahat ng iyakan, lahat ng tawanan. gumawa pa nga kami ng eksena sa banyo. ako ang nag-direk non heheheh! ginawa kong bida xmpre yung bestfriend kong magaling umarte. magaling kasi umarteng bakla yon. kunyari biglang tumawag ang kalikasan sa kanya, hindi nya maintindihan kung saang CR pupunta, sa babae o sa lalaki. asteeg! nung fourth year, ano pa nga ba't gumradwayt na rin sa wakas! una ung graduation ng CAT. pinag-tripan pa namin yung mga medal na nakuha ko. hekhekhek! maniniwala ka bang halos mapaiyak na ko habang nagbibigay ng speech ko sa CAT graduation?! impromptu kasi ang speech ko. di na ko nakagawa dahil busy masyado. (pucha! mga dahi-dahilan!) todo outfit pa ako non. may sword. may mga pin pa jan! yun nga lang dahil pasaway ako walang boots. hehehe! eto ang graduation na walang kapantay! xmpre sumunod na yung graduation ceremony talaga namin. ayos naman. (haha! yun lang ang nasabi ko?! hahaha!) nagbigay ako ng speech na sa tingin ko e walang kwenta. kung maisusulat ko lang ang speech na yun ngayon, iba siguro ang sasabihin ko. at siguradong magtatagalog ako. pagkatapos ng graduation, nagbatian xmpre ang mga magbabarkada. pauwi nako nung niyakap ako nung taong naging sobrang importante sakin nung highschool. matagal na ulit bago nasundan ng pag-uusap ang eksenang yon. xmpre may graduation ball! sayawan, kulitan, kainan, picture-an, kwentuhan, paalamanan. tumambay ako non sa labas ng bahay hanggang mag-alas-sais, kasama ko yung tatlo kong mga kabarkada. asan na kaya sila ngayon?

college.

punyehtah! parang ayoko na atang magkwento... o pano next tym nalang!

*isinulat ang Recollection At Twenty noong Abril 28, 2006, 9:35 ng gabi. natapos ito noong Abril 29, 2006, 2:00 ng madaling araw. Nilagay ito sa 'eklat!' noong abril 29, 2006, 6:30 ng gabi.

Recollection At Twenty: Part Two

2006-04-29T18:39:00.000+08:00

grade 4, may report kami tungkol sa paglilinis ng sapatos. ang magaling kong kasama sa report e absent. ipinadala na lang ang mga gamit sa report at bahala na raw ako. at ako namang mas magaling, hindi nagbasa ng report. ayun, e di bad trip! tangina! grade 4 din pala ako nung tinamaan ako ng lumilipad na eraser! hindi naman para sa akin ang eraser na yon, tatanga-tanga kasi yung titser kong magbabato na lang e hindi naman asintado! may karapatan naman siguro akong magalit sa kanya dahil napaiyak nya ako! nananahimik ako sabay babatuhin nya ko ng eraser na may chalk dust! siraulo pala xa e! tska masakit kaya! at grade 4 din ako nung gumawa kami ng christmas decor na candy cane. panis silang lahat! san ka pa nakakita ng malaking styro na hugis candy cane na! lalagyan na lang ng glitters at crepe paper. presto! christmas decor na! (hindi pa namin alam ang divisoria noon, pero saulo ng nanay ko ang lugar na yon! yabang!) grade 4 din ako nung una akong sumali sa sportsfest, hanggang dun na lang ang kwento, alam ko lang mukha akong tanga non sa volleyball. grade 4 ako nung nakaapak ako ng pin habang sumasayaw sa foundation day. (e pano, nakapaa kami! gabi pa non!) grade 4 din ako nung tanggihan ko ang pag-arte ng 'a ball for bobby'. grade 4 din ako nung nakasama ako sa camping. sa school grounds lang yon kaya korni! pero feel na feel ko ang pagka-ate ng ate ko noon. papunta kasi kami ng bahay dahil may naiwan at kailangan naming tumawid sa isang bridge, takot na takot ako pero nandon xa nung mga panahong naninigas na ako. asteeg!

haha! may naalala akong bigla nung grade 3. nagsuka ako dahil nalipasan ako ng gutom. umuulan pa nga non kaya badtrip. yun yung araw na may quiz bee sa school. kasali ako kaya kahit nagsuka ako at umuulan, bumalik pa rin ako sa school para sumali sa quiz bee!

grade 5, nung naging bukas na ang isip ko sa mga barkada. lagi pa nga nilang sinasabi ang mga crush nila sa akin. maganda akong sabihan ng sikreto dahil madali ko naman tong nalilimutan. kailangan pang ipaalala sakin ang lihim na matagal nang namatay sa isipan ko. (siyet!). grade 5 ako nung nagkaroon ako ng mga crush sa ibang section. grade 5 din ako nung nagkaroon ako ng crush na titser (pero adviser xa noon ng ibang section. malas!). nagkaroon ako ng paboritong titser (bukod sa mga titser ko sa computer na lagi ko namang paborito). grade 5 din ako noong inakala kong ang onion paper ay nakukuha talaga sa sibuyas (marunong na kasi akong magluto non, at inisip kong nakukuha ang onion paper habang nagbabalat ng sibuyas. yun bang manipis na... ewan!). grade 5 din ako nung nagluto kami sa bahay ng dessert na ibebenta sa klase. project ata namin yon. ang gulo non! eto pa ang malupit! grade 5 ako nung makasaksi ako ng magkaklaseng nagsasaksakan ng lapis! wala namang massive destruction na nangyari... pero ang nagsasaksakan ng lapis?! hanep!!!

grade 6 ako nung naboto akong el presidente! hanep! ang ganda ng posisyon! punyehtah! kung maibabalik ko nga lang naman ang panahon, isinusumpa kong naging class president pa ako, parati naman akong napapagalitan. mahaharot kasi ang mga kaklase kong mga siraulo! grade 6 ako nung may nang-aasar sa 'king kaklase. (ngayon na naiisip ko xa, dalawang bagay lang, may gusto xa sa akin o bakla xa!) asar na asar ako sa kanya noon, paano kasi lagi nya akong inaasar (hahahaha! may sense ba?). natuwa lang ako sa kanya nung kumanta ako (dahil pinapakanta kaming lahat) sa harap. pag balik ko sa upuan ko, sinulatan nya yung libro ko, good work daw! (sabi na nga ba may crush sa kin to e). grade 6 din ako nung nagkaroon ako ng crush na grade 4 hahahaha! at MGA crush na second year. grade 6 ako nung nag-iyakan kaming magbabarkada. (alam kong korni!). e pano naman kasi ang kabarkada kong may boyfriend noon e pinagalitan ng nanay nya! baka daw hindi na xa papasukin ulit. (hehehe!) grade 6 ako, nagkokopyahan kami dahil malayo ang titser na bantay. (pero natitiyak kong hindi ito ang unang beses na nangopya at nagpakopya ako). at grade 6 din ako nung kinareer ko ang writing na subject! (akalain mo yon?!) grade 6 ako nung nagkaroon ako ng bestfriend na lalaki (laging tinatanong ng nanay ko kung boyfriend ko daw yun! ay sus! sa tagal naming naging magkaibigan, di ni minsan akong pinagnasaan non!) grade 6 ako nung nagbalak akong lumipat ng school pero nakumbinsi rin ng principal na wag na lang.

highschool.

dahil nga magaling mangumbinse ang aming principal, kung saan ako nagnursery at nag-gradeschool, dun na rin ako naghighschool. first year ako nung nagka-crush ang bestfriend ko sa isang bagong lipat na studyante. first year din nung nagka-crush din ako sa isang bagong lipat din na studyante. kaklase ko xa. first year din naman nung nireto ako ng bestfriend ko sa taga-ibang section. (ok lang xa?!) first year ako nung may nang-aasar na naman sakin. dalawa pa kamo! mahilig kasi akong mag-chess noon, lagi nila akong hinahamon. (mga bakla kayo!) first year ako nung sumali ako sa isang contest ('thirteen' ang title ng piesa namin). natalo ako dahil lumabas ako ng backstage na walang mic. dahil don, wala daw narinig ang mga judges. ako naman kasi ang unang tinawag! first year ako nung binigyan ko ang isang kaibigan na paalis papuntang america ng isang bracelet. asan na kaya sya?! first year ako nung sumali ako ng science club, gustong-gusto ko kasi ang adviser ng club na yon. first year din ako nung nahilig akong tumambay sa school para maglinis tuwing RHGP! (akalain mo yun?! grabe!) first year din nung may nagalit na naman sa 'king teacher. may itinatanong kasi sya sa kin non, nakalimutan ko na, basta ano raw ang pagkakaiba ng dalawang bagay na binanggit nya. kako spelling. hehehe! ayun nagalit! hindi naappreciate ang biro ko. hehehe! inis kasi ako sa kanya, sya ang kumuha ng units nung paborito kong titser. pati ba naman section namin sa kanya napunta! nagsorry naman ako sa kanya. alam ko namang mali ako. ang nakakatawa jan dahil sa ginawa ko, lagi nya na akong tinatawag kaya naobliga akong mag-aral para may matinong maisagot sa kanya.

second year. first day nung second year ako napaiyak. pagkatapos yun ng orientation. natakot kasi ako sa adviser ko. kako ayoko sa section nya. yung mga kabarkada ko magkakasama sa isang section, ako napahiwalay. second year, minahal ko ang section na noong una e kinaayawan ko. second year ako nung natuto akong mag-kara. second year din nung nakakilala ako ng nagaadik. literal. second year nung nakilala ko yung isa ko pang bestfriend. second year ako nung dere-derecho ang pag-eenglish ko sa pagsagot ng recitation sa biology. pinapaexplain kasi sa akin kung paano umiikot ang dugo sa puso ng isang tao. second year din nung nakakuha ako ng one mistake sa isang long exam sa araling panlipunan at nakakuha naman ang isa kong kaklase ng one point. (pagsamahin nalang kaya ang grade namin?! pwede kya?) second year din nung naaliw ako sa professor namin sa math dahil lagi xang nagbibigay ng additional points sa mga nanalo sa group activities. second year din nung nagalit sa amin ang adviser namin dahil nagmistulang basurahan ang classroom namin. second year din nung tumambay kami sa bubungan ng school. second year kami nung sorpresahin namin ang adviser namin nung birthday nya. naghanda pa kami ng pagkain non. spaghetti. cake. inumin. at xmpre hindi mawawala ang pahiran ng icing. sa kasamaang palad, hindi lang yon ang nangyari! food fight na ito! batuhan ng spaghetti, pahiram ng icing, basaan! buong third floor nadumihan namin! awa naman ng Diyos e hindi kami napagalitan ng admin. second year din nung nahilig ako sa mga play. konting meditation lang at naluluha na talaga ako, lalo pa pag naririnig ko ung piesa sa piano na 'gone'. second year ako nung gumanap ako sa isang play. second year din nung ginawa naming makalumang bahay yung classroom! asteeg yung classroom namin dahil pag sinara mo yung pinto, wala ka talagang makikita. tinapalan kasi namin ng manila paper yung mga bintana. tapos ginawa naming old school na bahay yung room. may mga Filipino delicacies pa! tapos xmpre kami yung mga tau-tauhan kunyari dun sa bahay. lola pa nga ang role ko non e, nakaupo lang ako sa rocking chair. asteeg! tuwang-tuwa kaming lahat non! nanalo kami ng second place. second year din nung nagkaroon ako ng crush na grade 6 hahaha! second year nung nagka-crush ako sa isang higher batch. simple lang ang kwento, nagchess kami non. sabi nya, "touch move ba?" dahil nagkamali ako ng tira. hindi ako nakasagot. di bale na raw sabi nya, palitan ko na lang daw ang tira ko. bait di ba? crush ko na sya. nalungkot lang ako dahil nagkaroon xa ng girlfriend. second year ako nung nahulog ako sa hagdan. aba! tatlong steps din ang ikinahulog ko ah! masakit!!! pag baba ko tuloy sa computer room, parang na-disorient ako. nawawalan ako ng paningin tapos hindi ako makarinig na para akong hihimatayin na hindi ko alam! dahil nga masama ang pakiramdam ko, tinulugan ko ang paborito kong subject. second year nung paghintayin kami sa labas nung THE teacher namin. ang tagal daw kasi naming kumain. naiintindihan ko namang mali talaga kami. second year din nung sumali ako sa newscasting. nanalo kami non! second year nung naging third placer kami sa intrams. (pano ba naman sinalihan namin lahat ng category kaya marami kaming points! hehehe!) second year din nung nalaman ko ang blood type ko. (blood type B+) second year din nung ang Filipino class namin ay parang story telling class. gustung-gusto ko ang teacher namin noon. second year din nung bumili ako ng ulam sa isang karinderya malapit sa school para ihanda sa THE project namin. (kunyari kami ang nagluto!) e pano naman kasi kulang ang niluto ko! second year ako nung sumali ako ng cheering squad kuno! in fairness nanalo kami! second year nung ang closing party namin e naganap sa bahay nung kabarkada ko. malapit lang kasi ang bahay nya sa school namin. konting inuman lang naman. unang subok ko non sa pagyoyosi. second year kami nung binigyan namin ang adviser namin ng clearbook na puro litrato namin na remembrance namin para sa kanya. second year nung naniwala ako sa sarili ko. na kaya ko ang lahat. second year nung nanalo ako sa mga quiz bee, sumali sa mga contest, naglaro sa sportsfest, nagbida-bidahan sa mga play, nag-top sa honor roll. second year na siguro yung "time of my life". asteeg!

Recollection At Twenty: Part One

2006-04-29T18:24:00.000+08:00

"...so where is the moment you needed the most? we kick off the leaves and the magic is lost..."

ano bang nangyayari sakin? eto na naman ako at nagpapakasenti. sa hindi ko malamang dahilan parang nalulungkot na naman ako. kani-kanina lang e tawa ako ng tawa. nanonood ako ng ellen degeneres show sa ETC, guest nila si robin williams.

pano ba yan? bente na ko bukas. twenty. bente. twenty. bente. kahit ano pang sabihin ko, madadagdagan na naman ang edad ko. dati lagi akong nagbibirong 16 years old ako. kahit sa chat. nung 13 palang ako, sinasabi ko nang 16 ako. kahit sa classroom. nung naging 17 naman ako, sinasabi ko sa mga kaklase kong 16 palang ako. di ko alam kung mukha lang talaga akong tanga o kung magaling lang talaga ako magpanggap kaya may kumakagat sa birong yon.

ano bang ibig sabihin ng edad? implikasyon lang ba to ng pagtanda? bakit ba kailangan pang bilangin ang taon ng pagkabuhay ng isang tao? kung noon pa man e nagbibilang na ng edad ang mga tao, hindi ba sila nabato sa pagbibilang? nahirapan sa pagko-compute? kaya siguro naimbento ang mga kandilang de-numero. baka hindi nga naman na magkasya sa cake kung 100 years old na ang isang tao. kung sa pagtanda lagi padagdag ng padagdag ang kandila, baka naman mamatay ang isang ochenta anyos kung pahihipan dito ang walumpung kandila. bago pa man nito maubos ang kandilang hihipan e mauuna pang maubos ang hininga nito. tigok!

ano nga ba ang kahulugan ng pagtanda? ang pagkulot ng balat? ang pagdami ng wrinkles sa mukha? ang pagputi ng buhok? ang pagkawala mismo ng buhok? ang pagiging mas wais sa buhay na sa dulo ay mauuwi lamang sa pagkalimot? ang pagiging magulang? ang pagiging "ma-gulang"?

paano kung wala namang pinagkatandaan ang isang matanda? maituturing pa rin ba itong matanda?

putris na mga tanong yan!

noong bata pa ako, nagmamadali akong tumanda. naaalala ko pa noon, gusto ko lagi ng doctor set para magpanggap na may MD na ang dulo ng pangalan ko. kung hindi ito ang ibibigay ni santa kapag pasko, malamang ay isang kitchen set itong mas madalas kong hiniling nung nasa gradeschool na ako. mas madali kasing magpanggap na may tindahan ako ng pagkain. di pa nga restaurant ang iniisip ko dati. karinderya! kapag hindi karinderya ang trip ko, nandun lang ako sa kwarto ng nanay at tatay ko. nilalaro ko naman ang mga gamit ng nanay ko. high heels na kalahati lang ang sakop ng paa ko. mga damit na kapag sinuot ko'y parang nakahanger na. mga lipstick. mga bag. mga pera-perahan para kunwari ay mayaman ako. pag ganon ang drama ng laro ko, pakiramdam ko'y nasa tuktok ako ng mundo. maraming pera. may magandang trabaho. may magandang damit. pero natatapos din ang pagpapanggap pag naririnig ko nang paparating ang mga ate ko. at balik na naman sa karinderya...

lahat yan e kapag nasa bahay ako. apat na taon ako nung pumasok ako ng nursery. wala akong naaalala tungkol sa nursery at kinder 1. hindi ko nga alam kung iyakin ba ako o hindi. (nakakagulat kung may naalala pa ko, malilimutin kasi talaga ako. ni hindi ko nga naaalala kung ako ba ang naghugas ng plato kahapon o hindi!). walang kwentong kinder 2 sa buhay ko, hindi naman kasi ako nagkinder 2. (yabang! hahaha!) nun kasing mga panahong dapat e nagbabakasyon ako, e naienroll ako ng mga magulang ko sa isang summer class. tuloy grade 1 na yun. parang promotion!

grade 1 ako nung una akong nagkaroon ng crush. mabait kasi xa tsaka matalino. di ko pa alam ang salitang 'cute' non. kaya siguro sa paglaki ko, mas nagugustuhan ko ang mga mababait kesa sa mga cute. diskumpyado pa nga ako sa mga cute minsan (secret na lang kung bakit hehe!). grade 1 din ako unang napalo ng titser ko ng ruler. (kung kilala mo ko at hindi ka makapaniwala, bahala ka sa buhay mo).

nung grade 2 naman, napagalitan din ako. paano naman kasi ang sintu-sinto kong katabi, panay ang drawing. ako naman tong usiserang tingin ng tingin sa mga drawing nyang pangit! natawag tuloy ako ng wala sa oras sa recitation. grade 2 ko rin unang narinig ang 'stand in the corner!' at 'squat!' na dinagdagan pa ng 'lower!'. sasabayan naman ito ng pamumuo ng pawis ng mga kaklase kong lalaki. sabay palo pa ni titser sa mga kamay nito. tsktsk!

bakit kaya wala akong maalala nung grade 3?

Suba nga!

2006-04-28T19:05:00.000+08:00

Punyehtah!

hindi ko alam kung gusto kong matawa! kani-kani lang, nanahimik ako sa kwarto at nagpapakaadik sa pagda-download ng mga kantang gusto ko. naisip ko kasing nabibingi na ko sa koleksyon ko ng mp3. para kasing gusto nang dumugo ng tenga dahil pag gumagamit ako ng computer, yun lagi ang tugtog.

bumaba ako para mananghalian. at umakyat ulit para tignan ang aking 'project'. (nasabi ko bang nagpapaka-busy ako sa kung ano mang pwedeng gawin at tinatawag ko itong 'project'? gusto ko kasing kalimutan ang ideya kong magtrabaho kaya habang nag-iintay ako ng june para makapasok sa review center, nagpapaka-'busy' ako.) akyat-baba lang ako dahil tinulungan ko rin yung ate ko na magluto. gumagawa xa ng macaroni na hindi ko naman kinakain. ayoko kasi ng mayonnaise.

bumaba ulit akong excited. kako sa kapatid ko, marami na kong bagong kantang na-i-download (ang ibig kong sabihin sa marami e anim na ung bago). tinanong nya ko kung pwedeng ilipat sa computer ng tatay ko. kako pwede. "gagamitin mo yung flash drive ko?" hindi ko naman talagang ideya na gamitin ung flash drive nya. pero dahil inalok na nya ako at naisip kong mas madali nga naman, um-oo nalang ako.

umakyat naman akong excited. dali-daling kinuha ang flash drive sa kwarto nya at nagsimulang pag-eksperimentuhan ito. hindi naman ako tanga sa mga computer kaya naisip kong i-copy paste nalang. ewan ko nga ba kung mali-mali lang talaga ako o tinotopak na naman yung computer ko. nak ng! ayaw na mag-paste. at dahil nga topakin ang computer kong malapit na atang magretiro, kinailangan ko pang i-reset ito. nakailang subok din ako. naisip kong hopeless kaya bumalik ako sa dating gawi. ang magburn.

umakyat yung kapatid ko. "nalagyan mo?" kako, "hindi. weird (yung flash drive)."

bumaba ako para i-share ang mga bagong kanta. sinubukan ko rin yung flash drive nya sa baba. puhtek! not accessible daw! sinimulan na kong kabahan. na-corrupt ko ata ang flash drive nya. hehe!

umakyat akong kabado. parang natunaw lahat ng excitement ko. ayaw talaga! sira na ata?

bumaba ako para makasigurado. sinabi sa ate ko na nabuksan ko naman ito sa computer ko. hindi ko lang binanggit sa kanyang nakalagay sa computer na "not accessible" na yung drive.

umakyat ako ulit. hindi kasi ako mapakali. wala akong intensyong manira ng flash drive, lalo pa na 258 meg ito. mahal! kung masisira ko nga ito, masisira din ang bulsa ko. ngayon pang wala nang pera dahil wala nang pasok. (puhtek! bagong graduate pa ko at walang trabaho!) hindi ako makapagluto-luto ng spaghetti dahil mukhang nakasira nga ako ng gamit. sinukuan ko rin yung flash drive. tinanggal ko na to sa computer at nagdesisyon na lang akong magluto muna. baka kako "not accessible as of the moment" pero mamaya e ok na. hehehe!

pagkatapos kong magluto. umalis lang saglit ang kapatid ko. bago yon, sinabi ko muna sa kanyang na-corrupt ko ata ang files nya. sabi nya, "may warranty naman yan. sabihin mo nalang kay dadi." hindi talaga ako ready na magbigay ng pera at wala akong balak magpa-badshot sa tatay ko kaya bawal sumuko. nilagay ko ulit ang flash drive sa port. nagdadasal na sana e mabasa ito ng computer. gumana naman. yung nga lang na-corrupt nga. lahat ng file e hindi mabasa nung computer. hindi rin naman ma-delete. patay!

at dahil nga ayokong ma-badshot. nilaru-laro ko ang mga pwedeng gawin. delete files. copy. paste. cut. paste. open. close. hanggang sa nakarating ako sa properties. at nauwi sa reformatting. buti na lang naisip kong i-format nalang ulit ang flash drive. kako baka may pag-asa pa kung saka-sakali. "formatting is complete" na raw! (ano raw?!) hindi kasi ako makapaniwalang nagreformat ang flash drive. inulit ko ulit. "formatting is complete." AYOS! sinubukan kong magcopy paste ng file sa flash drive. AYOS! NAG-PASTE!

"yahoooooooo! yes yes!" sabay talon-talon sa kwarto ng tatay at nanay ko.

hindi ako mapakali kaya umakyat ako sa terrace namin. nandon yung ate ko. sinabi ko sa kanya ang malupit na balita sabay, "SUBA NGA!"

Kwarto

2006-04-28T07:21:00.000+08:00

hindi ko alam kung paano susundan ang 'nakakasuka'. sa tuwing maririnig ko pa rin ang 'mahirap ang buhay ngayon', gusto ko pa ring magalit. nasusuklam ako pero hindi ko maipaliwanag ng buong buo ang bagay na kinasusuklaman ko.

noong Lunes, (friday na ngayon), nagpunta ako ng Makati kasama ang isang kaibigan. May exam xa non sa isang kompanya sa Makati kaya kinailangan kong intayin xang matapos. Tatlong oras akong naghintay. nag-isip. at nag-isip pa.

lumabas ako ng Starbucks na buo ang loob na tutuloy pa rin sa paghahanap ng trabaho. siguro sa mga susunod na araw dahil halos mabiyak ang ulo ko sa sobrang sakit nito.

nung pauwi na ko, may nangungulit pa rin sa utak ko. nagtatanong. nagtatanong. at nagtatanong. itutuloy mo pa ba? sigurado ka ba? anong balak mo? anong gagawin mo? makulit ang boses na to. paulit-ulit. paulit-ulit pa. wari naghahanap ng matinong sagot mula sa akin. o naghihintay lang na sabihin ko ang mga gusto nyang marinig bago xa tuluyang manahimik.

nasa bahay na ko. nangungulit pa rin ito. naghahanap ng sagot na hindi ko naman maibigay. halos mapaiyak na ako sa kakaisip. pakiramdam ko kasi gustong mabiyak ng utak ko. parang biglang nagpatong-patong lahat ng problema. at sumisikip na naman ang mundo.

hindi ko alam kung kailan at paano. bigla na lang dumating ang sagot sa akin. siguro matagal ko na ring alam pero natatakot akong sabihin sa kaibigan kong hindi na ko sasama sa plano. o siguro sadyang magulo lang ang buhay ko para makapag-isip ng matino. naalala kong may responsibilidad nga pala ako sa sarili ko. marami-rami na ring taon na hindi ko pinakinggan ang sarili ko at sa halip kinuha ko ang opinyon ng ibang tao para patakbuhin ang buhay ko. matagal ko nang pinangakuan ang sarili kong gagawin ko na ang mga gusto ko. at gagawin ko yon sa paraan at sa panahong gusto ko. hinding-hindi ko pipilitin ang sarili kong gumawa ng bagay nang hindi naman buo ang loob ko. at yun nga ang nangyari. kung magagalit ang kaibigan ko, bahala na. pero nagkita naman na kami at nabanggit naman nyang pasado na sya sa interview. pinag-iisipan nalang nya ang pagpirma sa isang kontrata.

ako? eto na siguro ang pinakamatinong desisyon na nagawa ko para sa sarili ko. hindi ko tuloy malaman kung anong pinaggagagawa ko noong mga nakaraang taon para maging ganito ang buhay ko ngayon. magulo. parang kwarto ko noon. pero gaya ng kwarto kong makikitaan na ng konting kaayusan ngayon, posible din namang maayos ang buhay ko.

Nakakasuka

2006-04-23T18:13:00.000+08:00

hindi ko na tuloy alam kung anong gusto kong isipin. marami na nga akong plano para sa buhay ko tapos ang daming nangyayari. ang daming nagbabago. pati ako. nahihilo na ko. nasusuka. parang nung unang sumakay ako sa space shuttle. at sinundan ng isa pa.

fresh graduate. yan ang tawag sakin ngayon. laya na sa skwela, wala namang trabaho. yan ang fresh graduate. parang pakiramdam ko matagal na kong nakatambay sa gate ng ust. iniintay ko na lang bumukas to. nagkataon lang na nung buksan na to para makalabas ako papunta sa sinasabi nilang 'real world', hindi ko na sigurado sa sarili ko kung ano nga bang gusto kong mangyari. bakit ba kasi hindi na lang pwedeng gawin ang mga bagay na gusto mo para sa sarili mo nang hindi ka nahuhusgahan ng kung sino mang tao? pakialam ba nila. kung sa gitna ng pangangarap ko e bumulagta ako pabalik sa lupa, sino bang may karapatan para hamakin ako? ang mga taong nagpakain sa akin? ang mga taong nagturo sa akin? ako?

naliligaw akong parang gusto ko na lang pumikit at mawala; humihiling na sana bumalik ako sa kamusmusan kung saan ang depinisyon ng problema ay kung matatalo ba ni son goku ang kalaban, kung makakaisip ba ng matinong ideya ang mga nagsasalitang saging at kung makakalaya pa ba si princess sarah sa kasamaan ni mrs. minchin.

ngayon, wala nang maidadahilan pa. tapos na ang pag-aaral, tapos na skwela. wala nang next school year. hindi ko na pwedeng sabihin na, gagalingan ko next year, magpapaka-active na ko, sasali ako ng maraming org. wala na ang mga 'hindi na ko magpapa-late', 'magrereview na ko', 'mag-aaral na kong mabuti'. kaylangan makahanap ng trabaho. kaylangang suportahan ang sarili. kaylangang galingan. kaylangan maging iba. kaylangang maging masipag. kaylangan. kaylangan...

nakakasuka na lahat pakinggan. pero wala nang iba pang daan. hindi na pwedeng bumalik. at wala rin namang shortcut papunta sa future.

ang sabi ng iba, dapat ienjoy ang mga nangyayari sa kasalukuyan dahil lahat ito magiging parte ng nakaraan, basta maagnas at hindi na maari pang balikan. gusto kong magtago. gusto kong sumigaw. sa tuwing maririnig ko ang 'mahirap na ang buhay ngayon' gusto kong magwala. gusto kong mamatay. saan na napunta ang 'life is beautiful' at ang 'what a wonderful world'? bakit ito ang kaylangan kong marinig sa araw-araw kong buhay? sa bawat umagang maganda na sana pero biglang sisirain ng mahirap ang buhay ngayon. ayoko nang marinig yon. para bang nakaukit na sa isip ko ang lahat ng negatibong pumapatungkol sa mundo at wala nang maari pang magawa pa kundi ang mabulok kasama nito. saan na napunta ang 'pag-asa ng bayan'? ang 'pag-asa'?

bakit kaylangang puro negatibo ang marinig ko? bakit ako ang kaylangan makarinig nito? bakit ako?

Isn't That Super?!

2006-04-20T19:13:00.000+08:00

From The Publisher:"The spring that Trumpet was born, there were so many new foals in the pasture that almost no one notices there was a sassy little colt who didn't belong to any of the mares…."

Fab Five phenom Carson Kressley brings us the story of a one-of-a-kind pony who learns that it's our differences that make us super. Whimsical black-and-white illustrations from renowned equine artist Jared Lee corral both humor and charm in this warm tale of a unicorn struggling to find his identity and place in the world.

[i got this from Oprah's books]

24

2006-04-20T18:58:00.000+08:00

april 19, 2006 - my last day of make-up at bacte

nagpa-clear na si damian

april 20, 2006 - from 24-hour duty

i had dysmenorrhea yet again

as usual, naka-chance na naman ako hihihi!

ginising ako ni kinnie dahil maraming ipapack na dugo

natawa na lang tuloy si lou ann

papunta na si rj sa province

i watched oprah [when i knew i was gay]

i watched grey's anatomy

Kagat na!

2006-04-16T12:03:00.000+08:00

"Mangarap ka at abutin mo 'to. Wag mong sisihin ang sira mong pamilya, palpak mong syota, pilay mong tuta, o mga lumilipad na ipis. Kung may pagkukulang sa'yo mga magulang mo, pwede kang manisi at maging rebelde. Tumigil ka sa pag-aaral, mag-asawa ka, mag-drugs ka, magpakulay ka ng buhok sa kili-kili. Sa bandang huli, ikaw din ang biktima. Rebeldeng walang napatunayan at bait sa sarili. "

Call Center

2006-04-15T13:39:00.001+08:00

isang gabi habang kumakain sa hapag, hindi ko napigilan ang sarili ko. sinabi ko na na gusto kong maghanap ng trabaho.

(halatang halata naman ang gulat sa mukha nilang dalawa)

"Naku! Magko-call center ka noh?"

(ano bang meron sa salitang call center?!)

"Hindi ko pa alam e, pero sabi naman sakin regular hours naman."

"Naku! wag ka na sa mga call center! Akala mo lang madali sa mga ganon. Tapos may mga bond pa. Tamo nga yung ate mo hirap na hirap umalis don. Tapos gabi ka pa magtatrabaho! Kaya mo ba yon?! Yung araw gagawin mong gabi. Umaga ka matutulog! Naku! Akala mo lang madali dun!"

(sige, yaan na silang magmonologue...)

"Mahirap don! Itanong mo sa kapatid mo! Hindi ka kaagad makakaalis don kung saka-sakali! Hindi mo pa nga kinikita e ikaw pa ang magbabayad sa kanila! Akala mo ba madali lang don?!

(3 times - akala mo ba madali lang don, mahirap don!)
(2 times - may bond na kailangan bayaran!)
(2 times - itanong ko sa ate ko)

bakit sa Makati pa? bakit hindi ka na lang sa Alabang maghanap ng trabaho?! may mga call center naman dun kung gusto mo talaga. Sa Makati ka pa, ano? magpapahatid ka kapag male-late ka na rin? Imbis na naiipon mo'y itatapon mo lang sa pamasahe.

yan ang pattern ng kanilang monologue. Ulit-ulitin lang at makatotohanan na ang paglalahad ko ng kwento. At gaya ng mga sirang plakang pine-play sa sira ding player, paulit-ulit lang to. Sinabi ko bang paulit-ulit lang ang mga narinig ko? Kaylangan ko pa bang paulit-ulitin?!

Alam ko namang natural lang na mapraning ang mga magulang ko kapag narinig nilang ang bunso nila ay naghahanap na ng una nyang trabaho. Hindi ko tuloy maisip ngayon kung ano pa ang magiging reaksyon nila kapag asawa na ang hinahanap ko at hindi na trabaho.

wala naman akong masamang intensyon.
gusto ko na ngang maghanap ng trabaho para kahit papaano
makatulong naman sa pinansyal na pangangailangan namin

ano bang masama sa salitang call center?

bakit ba napapraning ang mga magulang ko kapag naririnig ang salitang yon?

siguro nga hindi ko alam kung anong pakiramdam ng mga nagtatrabaho doon
pero paano ko ngang malalaman...
hindi naman ibig sabihin na dahil naghahanap na ako ng trabaho e
aalis na ako sa bahay namin
tanga naman ako kapag ginawa ko yon
at mas tanga kung mapipirmi nalang ako sa bahay
mano pa't nakatapos ako ng pag-aaral
magpapakabulok nalang ako sa bahay
magpapakaparasitiko sa mga taong kinauutangan ko ng buhay

wala naman sigurong masama sa pagtatrabaho. ang madalas na sinasabi pa sa akin, hindi naman ako nagtapos ng kursong babagay sa call center. siguro'y ibig nilang sabihin ay pumasok ako sa ospital. pero katatapos ko lang mag-aral. ang totoo pa nga nyan, may kulang pa akong oras sa ospital kong pinasukan dati. bumabalik-balik pa ako don para tapusin yon. isa pa, wala pa akong lisensyang isusugal. kung ganon nga at marami pang kulang, bakit hindi muna ako maghanap ng trabaho pansamantala. sana nama'y naiisip din nilang naiisip ko ring kumuha ng lisensya. na may plano rin akong ayoko na lang sanang sabihin dahil mas lalong pumapalpak kapag napag-uusapan pa.

kinabukasan ko rin ang nakataya dito.

at higit naman akong may pakialam kesa sa kahit sino pang tao.

hindi naman masama ang mga hangarin ko. at konting tiwala lang naman ang hinihingi ko.

mahirap na bang ibigay yon?